Miskraam
- Wat kun je doen? -
Zwangerschapsverlies
Soms verloopt een zwangerschap anders dan je had verwacht. In een vroeg stadium kan blijken dat de groei van het kindje gestopt is en dat er geen hartslag aanwezig is. In dat geval spreken we van een miskraam. Vaak merken vrouwen eerst symptomen die lijken op een naderende menstruatie, gevolgd door bloedverlies en buikkrampen. Dit hoeft echter niet altijd zo te verlopen. Soms wordt pas bij je eerste echo ontdekt dat het hartje niet (meer) klopt.
Een miskraam komt voor bij ongeveer 1 op de 10 zwangerschappen. Er is niets wat je kunt doen om dit te voorkomen. Een schuldgevoel, hoe normaal ook, is dus totaal onterecht.
Heb je het vermoeden dat je een miskraam doormaakt, of maak je je zorgen? Wij zijn er voor je, dag en nacht.
Hoe verloopt een miskraam?
Bij een miskraam stoot de baarmoeder de vruchtzak en het kindje vanzelf af. Het is normaal dat je bloed verliest en buikpijn hebt. Hoe een miskraam precies verloopt, hangt af van hoelang je zwanger was en kan ook van persoon tot persoon verschillen. Vaak begint het met een beetje bloedverlies dat na een paar dagen meer wordt.
Het merendeel van de miskramen gebeurt vóór week 12 van de zwangerschap. Omdat het kindje meestal al eerder is gestopt met groeien, is het heel klein en daardoor vaak niet te herkennen tussen het bloed. Je kunt wel stukjes weefsel of bloedstolsels zien. Als de miskraam later in de zwangerschap optreedt, is het bloedverlies vaak heviger en zijn de krampen meestal pijnlijker. Je mag tegen de pijn elke zes uur 1000mg paracetamol innemen en een warmte (douche/warme kruik) kan ook helpen tegen de pijn. Zodra alles uit de baarmoeder is gekomen, vermindert het bloeden en worden de krampen snel minder. Daarna kun je nog ongeveer een week bloeden, vergelijkbaar met een langzaam afnemende menstruatie. Doe niet te snel na de miskraam een zwangerschapstest, deze zal nog enige tijd positief blijven vanwege de hormonen in je lichaam.
Wat zijn de opties?
Wanneer duidelijk wordt dat je een miskraam hebt, zijn er drie mogelijke opties:
- Het natuurlijk verloop afwachten
- Behandeling met medicijnen
- Een curettage in het ziekenhuis (het wegzuigen met een slangetje)
We bespreken deze keuzes met je. Mocht je besluiten om voor medicatie of een curettage te gaan, dan verwijzen we door naar de gynaecoloog.
Afwachten
Als tijdens de echo blijkt dat het hartje niet meer klopt, kun je ervoor kiezen om af te wachten tot de miskraam vanzelf begint. Meestal gebeurt dit binnen één tot twee weken nadat het eerste bloedverlies is begonnen. Bij 70 van de 100 vrouwen kan het lichaam zelf de miskraam verwerken en is er verder geen behandeling nodig. 30 van de 100 vrouwen krijgt alsnog medicatie of een curettage.
Behandeling met medicatie
Bij een behandeling met medicijnen, krijg je in het ziekenhuis tabletten die je vaginaal moet inbrengen. Als de medicatie werkt, komt de miskraam meestal binnen één tot twee dagen op gang. Het verloop lijkt dan op een spontaan begonnen miskraam, met bloedverlies en buikpijn. Soms is de buikpijn iets heviger dan wanneer je afwacht. Het kan zijn dat de medicatie onvoldoende werkt of er weefsel achter blijft in de baarmoeder. In dat geval is alsnog een curettage nodig. 58 van de 100 vrouwen krijgt een miskraam na gebruik van 1 medicijn. 85 van de 100 vrouwen krijgt een miskraam na gebruik van 2 medicijnen.
Curettage
Een curettage is een korte ingreep die in het ziekenhuis wordt uitgevoerd. Via de vagina maakt de gynaecoloog de baarmoeder leeg met een slangetje, dit duurt ongeveer 10 tot 15 minuten en gebeurt onder lichte narcose of plaatselijke verdoving. Het komt soms voor dat er na de ingreep toch weefsel achterblijft, waardoor het bloedverlies aanhoudt. Dan moet de curettage opnieuw worden uitgevoerd. Bij 97 tot 99 van de 100 vrouwen is de operatie voldoende en al het weefsel uit de baarmoeder weg. Bij 1 tot 3 van de 100 vrouwen is een 2e operatie nodig. Een mogelijk risico van een curettage is dat de binnenkant van de baarmoeder beschadigd raakt, wat gevolgen kan hebben voor toekomstige zwangerschappen. Door deze beschadigingen raakt 2 van de 100 vrouwen hierdoor moeilijker zwanger.
Herstel en nazorg
Na een miskraam heeft het lichaam meestal ongeveer zes weken nodig om te herstellen. Je kunt je in deze periode vermoeid of futloos voelen, omdat je hormonen zich opnieuw moeten aanpassen. In de eerste één à twee weken is wat bloedverlies of bruine afscheiding normaal. De menstruatie komt doorgaans weer terug na ongeveer vier tot zes weken. Als de wens er is, kun je direct weer proberen zwanger te worden: er is geen medische noodzaak om te wachten, en je hoeft ook niet eerst een menstruatie af te wachten.
Emotioneel verloopt het herstel bij iedereen anders. Sommige vrouwen kunnen het leven snel weer oppakken, terwijl anderen meer tijd nodig hebben om het verlies te verwerken. Gevoelens kunnen sterk uiteenlopen en zijn vaak ook verschillend tussen man en vrouw: dit is heel herkenbaar en normaal. Vaak is er een gevoel van leegte en verlies, omdat je al plannen en verwachtingen had die nu abrupt zijn beëindigd. Er staat geen vaste termijn voor hoe lang het verdriet mag aanhouden: iedereen gaat hier op zijn eigen manier en tempo mee om. Geef jezelf alle ruimte en tijd die je nodig hebt.
Merk je dat je behoefte hebt aan professionele ondersteuning, laat het dan weten. We zullen sowieso nog een aantal keer contact met je op nemen om te checken hoe het met je gaat. Er zijn ook lotgenoten groepen of hulp zoals zwangerschapsverlies.nl, evenals op Facebook, voor herkenning, ondersteuning en het delen van verhalen en informatie.
Neem in ieder geval contact met ons op bij:
- Ongerustheid.
- Hevig bloedverlies (>2 maandverbanden vol in een uur).
- Blijvend bloedverlies en/of buikkrampen na een miskraam.
- Koorts boven de 38.0 graden tijdens of na de miskraam.
- Je niet goed voelt, zoals duizelig, zweetaanvallen en/of het gevoel dat je flauw gaat vallen.
Buitenbaarmoederlijke zwangerschap
Een buitenbaarmoederlijke zwangerschap, medisch een Extra-Uteriene-Graviditeit (EUG) genoemd, is een zwangerschap waarbij de bevruchte eicel zich buiten de baarmoeder innestelt. Een EUG kan zich ontwikkelen in de eileider, eierstok, baarmoederhals of zelfs in de buikholte, het kindje kan zich nooit goed gaan ontwikkelen en er kan geen baby geboren worden. Het is een ernstige aandoening die altijd medische aandacht vereist om complicaties te voorkomen. Minder dan 1 op de 100 zwangerschappen is buiten de baarmoeder.
Lees hier meer over op de thuisarts webpagina.
Neem in ieder geval contact met ons op bij:
- Ongerustheid.
- Pijn tussen de schouderbladen.
- Het hebben van loze aandrang.
- Plotselinge hevige buikpijn, meestal aan één kant van je buik.
- Duizeligheid, zweten, een sneller kloppend hart en het gevoel dat je flauw gaat vallen.
Er zijn ook lotgenotengroepen voor herkenning, ondersteuning en het delen van verhalen en informatie.
Naast een miskraam of een buitenbaarmoederlijke zwangerschap, zijn er nog vele vormen van zwangerschapsverlies. We zijn er voor álle ouders, ongeacht de reden of het termijn van je verlies.